Pakiety

Filip Bajon (Arcydzieła Polskiego Kina) 3xDVD (Arcydzieła Polskiego Kina) Aria dla atlety,1979, 99 min Wizja lokalna 1901, 1980, 86 min Limuzyna Daimler-Benz, 1981, 91 min w sprzedaży od 25.03.2010 w sprzedaży od 25.03.2010 kup teraz

Kolejną kolekcją z serii „Arcydzieła Polskiego Kina”, którą Wydawnictwo Telewizji Kino Polska oddaje do rąk swoich widzów, jest box trzech filmów Filipa Bajona nakręconych na przestrzeni lat 1979-1981. Autora Arii dla atlety, Wizji Lokalnej 1901 i Limuzyny Daimler-Benz, wbrew podejmowanej przez niego tematyce, interesują nie tyle mechanizmy i dramaty historii, co wyjątkowe chwile przełamania, które on sam układa w osobliwe wizje końca świata. Niemal w każdym filmie Bajon wybiera jako preteksty do swoich fabuł momenty, kiedy "jedna epoka ustępuje drugiej", tworząc sytuację rozpadu, w której można dostrzec nastroje dekadencji. Koniec ustabilizowanego świata na swój sposób odmalowują wszystkie trzy prezentowane w kolekcji filmy. Kino Bajona to przestrzeń wielkiej wyobraźni literackiej i nieprzeciętnej fantazji reżyserskiej, które w zderzeniu z przywoływanymi przez niego zdarzeniami, zwłaszcza tymi dotyczącymi historycznych faktów i biografii prawdziwych osób, tworzą rzetelne w swym kształcie artystycznym obrazy-panoramy „na moment przed kataklizmem dziejowym”.

Filip Bajon. Urodzony w 1947 roku w Poznaniu reżyser, scenarzysta, producent, prozaik i pedagog. W rodzinnym mieście ukończył studia prawnicze (1970), następnie zaś studia reżyserskie w PWSFTviT w Łodzi (1974). Pierwsze kroki po opuszczeniu Szkoły Filmowej stawiał w zespole "Tor", realizując początkowo filmy dokumentalne oraz fabularne krótko - i średniometrażowe takie jak: Powrót, Rekord świata, Zielona ziemia. Pełnometrażowym debiutem Filipa Bajona była Aria dla atlety, która obsypana nagrodami (między innymi: 1979 - Gdańsk, Festiwal Polskich Filmów Fabularnych - nagroda za debiut reżyserski i dla Jerzego Zielińskiego za zdjęcia; Koszalin, "Młodzi i film" - nagroda "Jantar" oraz nagroda dziennikarzy za polski debiut reżyserski; 1980 - San Remo, MF Filmów Autorskich - za debiut reżyserski; nagroda im. Zbyszka Cybulskiego tygodnika "Ekran" za rolę dla Krzysztofa Majchrzaka) zwróciła oczy krytyki i publiczności na młodego reżysera wypowiadającego się własnym, bardzo intensywnym, wizyjnym językiem, jakże odmiennym od dominującego wówczas w polskim filmie, surowego i publicystycznego sposobu opowiadania "kina moralnego niepokoju". Bajon sięga chętnie po tematy historyczne, ale zawsze woli pozostawać kreacjonistą niż historiozofem. Rzeczywistość i historia, to dla reżysera tylko punkt zaczepienia dla rozbuchanej, malarskiej wyobraźni, porównywanej przez wielu do ekspresji Kena Russela i Federico Felliniego. Reżyser ma na koncie także obrazy formalnie skromniejsze, jak choćby Wahadełko, Saunę, czy Engagement, których ładunek emocjonalny i galeria przejmujących psychologicznych portretów przysporzyły mu również wielu nagród i uznania publiczności. Filip Bajon to artysta bardzo płodny, zrealizował w sumie (łącznie z telewizyjnymi) około dwudziestu filmów fabularnych, m.in. Powrót, Rekord świata, Wahadełko, Magnata, Poznań’56, Przedwiośnie czy Bal na dworcu w Koluszkach. Parał się również literaturą: w 1971 wydał powieść "Białe niedźwiedzie nie lubią słonecznej pogody". W latach późniejszych ukazały się opowiadania "Proszę ze mną na górę", powieści "Serial pod tytułem "i "Podsłuch", oraz powieść autobiograficzna „Cień po dniu”. Bajon reżyserował także na scenie m.in. sztuki "Z życia glist" Enquista w teatrze Scena na Piętrze w Poznaniu, "Płatonowa" w Starym Teatrze w Krakowie i "Szaleństwo Jerzego III" Benneta w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Sporadycznie reżyseruje filmy dokumentalne, a także sztuki w teatrze telewizji. Przez kilka lat był szefem nieistniejącego już Studia Filmowego "Dom". Wykłada na wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, a od 2008 roku sprawuje funkcję dziekana wydziału Reżyserii w Łódzkiej Szkole Filmowej.


w ramach serii Arcydzieła Polskiego Kina ukazały się również

pozostałe pakiety